Przesłuchałam uważnie dialog z lekcji 74. (https://www.youtube.com/watch?v=s9tITREKVK0). Powtórzyłam go kilka razy. Cóż, nie potrafię mówić równie szybko co te Koreanki. Mam nadzieję, że pewna swoboda przyjdzie z czasem.
Potem przeszłam do lekcji 75. (https://www.youtube.com/watch?v=UMWy2QqZNuc). Akurat z konstrukcją „po” już się spotkałam, ale mimo wszystko wysłuchałam, co Billy ma do powiedzenia. A nuż trafi się coś, o czym nie wiem (w tym przypadku się nie trafiło). Nowością była dla mnie konstrukcja „przed”*. Wypisałam sobie 10 słówek i na tym skończyłam. Całość zajęła mi 40 minut.
Po koreańsku praca dorywcza to 아르바이트, a po japońsku arubaito, co – wiadomo – pochodzi od niemieckiego Arbeit. Ciekawe, że Koreańczycy skracają to słowo do 알바 (co mnie się kojarzy z pierwszą komunią), a Japończycy – do baito. Niby ten sam punkt wyjścia, a jednak inne zakończenie!
Anki dzisiaj (117 powtórek, 10 nowych słów) to niecałe 60 minut.
*Zastanawiam się, czemu tak napisałam, skoro z „przed” spotkałam się we vlogu… Może nie zorientowałam się wcześniej, że przed 전 nie musi stać czasownik odmieniony do 기, ale może to być po prostu rzeczownik?
*Miałam kłopoty z zapamiętaniem, jak jest „myć naczynia”. W końcu z 설거지 zrobiłam coś, co GODZI w SOUL (czyli duszę), czyli wyobraziłam sobie mycie naczyń jako czynność, która godzi w moją duszę, czyli w moją wartość. I pamiętam to słówko do dziś.
