Wielki dzień! Koniec lekcji nr 100 (https://www.youtube.com/watch?v=FAPfKLxsMIU), koniec całego kursu! Zajrzałam jeszcze do lekcji o „Excuse me”, bo pamiętam, że wcześniej ją niejako przeskoczyłam, bo wydała mi się skomplikowana, ale właściwie uzupełniłam swoje notatki tylko o jeden zwrot.
Nie wierzę, że to już. 163 dni! Na początku drogi wydawało się, że końca nie widać, a teraz trudno uwierzyć, że to naprawdę koniec. No, za jakiś czas wrócę do tego kursu, by wsłuchać się jeszcze raz w dialogi, ale to za jakiś czas.
Co dalej?
Wracam do BEGINNER Korean Short Story. Dziś dokończyłam tę historyjkę https://www.youtube.com/watch?v=h8tsdDGwnEE&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=4. Nie uzbierało mi się 10 słówek, więc ostatnie dwa wzięłam ze swojego opracowanego „zapasu”, bo i tak całość zajęła mi więcej czasu, niż chciałam, dokładnie to półtorej godziny. Dużo, bo jednak gdy nie ma się wytłumaczonej gramatyki, trzeba wszystkiego dowiadywać się samemu. Trochę zajęła mi rozmowa z Chatem GPT na temat formy (고 나서). Forma jest łatwa, ale musiałam wyjaśnić, kiedy dokładnie mogę jej użyć.
Z Anki (144 powtórki, 10 nowych słów) spędziłam dziś tylko godzinę. To ze względu na rodzinny wieczór filmowy.
*Pamiętacie, co pisałam o znaku 場? (dzień 122.). Dziś kolejne słówko tego typu: 캠핑장 („pole namiotowe”, „pole kempingowe”). Słówko jest ciekawe, bo to połączenie angielskiego camping z koreańskim 장.
*Miałam kłopoty z zapamiętaniem słowa 골목 („alejka”). W końcu wyobraziłam sobie „kulający się mózg” w alejce i pamiętam do dziś.