Dziś kończę bogatą w treść lekcję 46. (https://www.youtube.com/watch?v=-elpu6tsta4), przechodzę przez 47. (https://www.youtube.com/watch?v=55_UZ78wVIU) i zaczynam 48. (https://www.youtube.com/watch?v=LlJAq9Ska3w). Nie znaczy to, że wszystko świetnie umiem, niestety. Skonstruowanie zdania „Nie będę chciała iść zjeść ziemniaków” trochę w moim przypadku potrwa, ale się uda. Gorzej ze słuchaniem. Na pewno kiedyś (jeszcze nie wiem kiedy) wrócę i przejrzę wszystkie lekcje i wsłucham się w każde słowo*. Zauważyłam, że Anki podało mi, że mam wpisanych 357 słówek. Nie podoba mi się ta końcówka, wolałabym operować dziesiątkami, więc zagryzłam zęby i dziś też wpisałam sobie 11 słówek. Ostatnie ni z gruszki, ni z pietruszki, bo śnieg. Ale podobno na Wszystkich Świętych ma spaść śnieg… Dziś aż 77 powtórek! Z czego to wynika? Po części z tego, że coraz więcej słówek mam w bazie, a po części z tego (może głównie z tego?), że zapominam i stare słówka lądują na początku listy. 77 wygląda zniechęcająco, ale nie zamierzam się zrażać.
Uczyłam się jakieś 80 minut z przerwami, zapisałam przykładowe zdania dla większości słówek. (Niestety, gdy pod koniec spojrzałam na zegarek, odechciało mi się pisać przykłady do ostatnich słówek z listy, trudno. Juro daruję sobie pisanie, bo zajmuje to za dużo czasu).
A jak zapamiętałam słowo „frytki”? „Ty, Kim (튀김), jeszcze ziemniaki (감자)?”. Musiałam coś wymyślić, bo ta końcówka wciąż ulatywała mi z pamięci.
* O dziwo, naprawdę to zrobię.
