Po trzech nietypowych dniach w pracy miałam urlop, żeby zaliczyć przedświąteczną wizytę u fryzjera, gdzie (a jakże!) czekając, aż chwyci farba, powtarzałam słówka. To trochę tak brzmi, jakbym nie robiła nic innego, tylko powtarzała słówka. Owszem, poświęcam na to dużo czasu, kosztem innych przyjemności. Mniej czytam, a już na pewno oglądam mniej seriali, ale nie znaczy to, że w ogóle nie czytam czy że nic nie oglądam. Zresztą, nigdy nie oglądałam zbyt wiele, bo się uzależniam od seriali. Zaczynam z obietnicą, że tylko odcinek dziennie, a potem siedzę po nocach. Nawet jeśli coś oglądam, by się uczyć niemieckiego, to z początku sumiennie wypisuję sobie słówka i wsłuchuję się w każde słowo. Ale, nie oszukujmy się, w ten sposób każdy odcinek rozciąga się w nieskończoność, więc w końcu po prostu oglądam i niczego się nie uczę. Ale ad rem! Dziś wróciłam do lekcji 71. (https://www.youtube.com/watch?v=peA-OG7VfyE) i uważnie wsłuchałam się w dialog, który powtórzyłam za Billym i za Koreankami. Potem wypisałam słówka z lekcji 73. (https://www.youtube.com/watch?v=nHyXFpwxYTI). Zarówno z 면, jak i z ㄹ때 już się spotkałam, ale gdyby ktoś mnie spytał, czym różnią się te konstrukcje, nie umiałabym odpowiedzieć. A teraz już wiem. Z Anki (101 powtórek, 10 nowych słów) dziś spędziłam 75 minut. Aha, przez ostatnie dni po prostu sprawdzałam, czy kojarzę słówka i zapamiętywałam nowe. Dziś budowałam też zdania.
*Przypatrzcie się słówku 놀이공원 (park rozrywki). 놀이 wiąże się ze znanym już Wam 놀다, 놀아요 („bawić się”, „spędzać czas”), a 공원 to też znany Wam „park”. Od razu łatwiej zapamiętać, prawda?
