Niedawno skończyłam odsłuchiwać (bo nie „przerabiać) podcasty „z misiem” i teraz rano puszczam sobie tę serię: https://www.youtube.com/watch?v=2NDS0F3bTwk. Autorka mówi w pierwszym odcinku, że jest z USA, ale wg mnie brzmi jak Koreanka. Miło jej się słucha, muzyka jest łagodna, więc w sam raz na poranek, gdy nie chce się jeszcze otwierać oczu.
Kontynuowałam dziś historyjkę nr 22 (https://www.youtube.com/watch?v=WrIY9G1Z4Wk&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=22), ale znalazłam w niej już tylko jedno nowe słówko. (Może gdybym nie znała kolorów, musiałabym spędzić z tą historyjką więcej czasu, ale ja już nawet nie pamiętam, kiedy to było, gdy uczyłam się kolorów! Lepiej pamiętam swoje skojarzenia do nich, bo… No cóż, dalej są mi potrzebne, ponieważ na co dzień jednak nie mówi się zbyt wiele o kolorach i nie powtarzam ich sobie zbyt często). Zatem większość z pierwszych 10 minut nauki to było słuchanie i wsłuchiwanie się oraz odpowiadanie na pytania (swoją drogą, bardzo to fajne w tej serii, że są te pytania i odpowiedzi, bo można się sprawdzić). Potem przeszłam do kolejnej historyjki, o nauce, a właściwie o sprzątaniu (https://www.youtube.com/watch?v=JN_hdVEYUO8&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=23). Opracowanie 9 słówek zajęło mi godzinę. Część z wypisanych słówek spokojnie mogłaby wylądować na mojej „liście ratunkowej” (np. 책장, 쓰레기통, 쪽, 케이스, a nawet 완성하다 czy 수정테이프, bo po japońsku to – odpowiednio – kansei (musicie uwierzyć mi na słowo, że jak już się wie, który dźwięk jak się zmienia, to łatwe) i shūsei), ale nie wylądowały, bo nie mam dziś czasu na tworzenie dwóch list.
Z Anki (186 powtórki, 10 nowych słów) spędziłam 70 minut.
*쓰레기통 łatwo zapamiętać, bo to 쓰레기 + 통, czyli „śmieci” + „pojemnik”.
