Rano przesłuchałam 2. odcinek Cosy Storytime In Korean (wcześniej go przeskoczyłam, bo po pierwszym od razu wyświetlił mi się trzeci, a nie chciało mi się szukać) (https://www.youtube.com/watch?v=daY4NDeWCfc&list=PLNvUjJNHW4_sbfnamDHi5ebGMkyCGk5KV&index=2). Tu się wyjaśnia, że autorka jest z Korei, ale mieszka w Ameryce, bo ma męża Amerykanina. Czyli jednak jej idealny akcent wynika po prostu z pochodzenia. (Ten odcinek wydaje mi się trudniejszy od wszystkich innych, które już przesłuchałam). Kolejna porcja nauki to odsłuchanie historyjki o TOPIK (https://www.youtube.com/watch?v=JN_hdVEYUO8&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=23) i przejście do kolejnej (https://www.youtube.com/watch?v=t6VdLSqNN5w&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=24), 한강으로 놀러 갔어요 (nr 24). Łącznie po 40 minutach miałam gotową listę na dzisiaj (a nawet jedno słówko na jutro). Może udałoby się nawet szybciej, gdyby Forvo co chwilę nie wyświetlało jakiegoś błędu. Z Anki (178 powtórek, 10 nowych słów) uczyłam się 100 minut. Dziś układałam na głos zdanie z każdym słówkiem. Kilka dni temu, skoro już mam te 2000 fiszek, postanowiłam podejść do jakiegoś testu kwalifikacyjnego z koreańskiego i zobaczyć, jak mi pójdzie. Testy wybrałam zupełnie przypadkowo. Pierwszy robiłam na tej stronie https://www.lingoclass.co.uk/korean-level-quiz*. Był to krótki test, do wyboru było zawsze 5 odpowiedzi, w tym jedna w stylu „nie rozumiem” i dość szybko zaczęłam klikać tę właśnie opcję. Oto mój wynik:
Drugi test zrobiłam na tej stronie: https://www.90daykorean.com/level-test/ Ten test był dłuższy (robiłam go na raty, bo tyle było pytań!), ale i prostszy, w dużej mierze opierał się na tłumaczeniu koreańskiego na angielski lub angielskiego na koreański. Zawsze były 4 odpowiedzi do wyboru, bez opcji „nie wiem”, więc czasami można było po prostu odgadnąć dobrą odpowiedź lub dojść do niej drogą eliminacji. Oto mój wynik:
Na wszelki wypadek powtórzę: strony wybrałam na chybił trafił, nie jest to ani reklama, ani… antyreklama! Żaden z testów nie był doskonały, choćby dlatego, że żaden nie sprawdzał – to akurat byłoby trudne - mówienia, a nawet słuchania! Do tego każda szkoła nazywa swoje kursy po swojemu, czasami chcąc dowartościować swoich słuchaczy. I tak „beginner high” w jednej może być „intermediate high” w drugiej itd. *Zrobiłam ten test teraz jeszcze raz. Pomyliłam się w 1 miejscu (głupi błąd, ale błąd to błąd). Oto wynik:
W sumie to wyszło niewiele lepiej niż za pierwszym razem (test ma 21 pytań i kiedy nie klika się „nie wiem”, zabiera nieco więcej czasu). Myślę, że wskazuje to na słabość tego testu. Ciekawe, jaki byłby to wynik, gdybym się nie pomyliła?...
*Spójrzcie na słówko 돗자리 („mata do siedzenia”). 돗 to stare słowo na słomianą matę, a 자리 oznacza m.in. „miejsce”. W ten sam sposób zbudowane są też inne słowa, np. 일자리 („miejsce pracy”, „stanowisko”, bo – jak wiecie – 일 to „praca”) czy 잠자리 („miejsce do spania”, bo 잠 to „spanie”).
