Dzisiejszą naukę zaczęłam od pominiętej wczoraj konstrukcji ㄴ데, która – jak się okazało – może być tłumaczona na różne sposoby, ale generalnie służy do wyjaśniania tła czy po prostu sytuacji. Może okazać się przydatna. Dziś korzystałam z tej strony: https://www.goodjobkorean.com/blog/Korean%20grammar%20%EB%8A%94%EB%8D%B0%2F%EC%9D%80%EB%8D%B0%2F%E3%84%B4%EB%8D%B0:%20How%20to%20conjugate%20and%20when%20to%20use%3F. Bardzo mi się ona spodobała. Po pierwsze, wyjaśnienie było bardzo przystępne. Po drugie, nawet ważniejsze, przykłady były naprawdę proste i łatwe do zrozumienia. I po trzecie, od razu pod przykładami podano znaczenie użytych w nich słówek. Bardzo mi się to spodobało i jeśli w przyszłości natknę się na kolejną konstrukcję gramatyczną, też poszukam jej na tej stronie.
U Billy’ego lekcja 61. (https://www.youtube.com/watch?v=TBTnGRdSAC8). Liczebniki. Naprawdę się cieszę, że powtarzam je sobie od mojej wycieczki w góry, czyli niemal od 4 tygodni. Bez tego trudno byłoby od razu tworzyć bardziej skomplikowane liczby, jak np. 123*. Tu mogę podpowiedzieć, że jeśli nauczyliście się, jak jest „dom towarowy”, to już wiecie, jak jest „sto”, ponieważ znaki na dom towarowy (백화점) to 百貨店 i ten pierwszy znak oznacza właśnie 100. Nie jest dla mnie zaskoczeniem, że w Korei mają osobne słówko na 10 tysięcy, a następnie osobne na 100 milionów. Po chińsku i japońsku też tak jest. Niestety, mimo tylu lat mówienia po japońsku dalej nie przestawiłam się na ten system i gdy słyszę coś, co wynosi więcej niż „sto manów”, wpadam w lekką panikę, bo wszystko powyżej to dla mnie po prostu „dużo”. No jakoś nie potrafię tego na szybko przeliczyć w głowie.
Wieczorem na Anki (99 powtórek, 10 nowych słów) bez pisania poświęciłam 65 minut. Nie szło mi dzisiaj zbyt dobrze. Spodziewam się jutro sporo fiszek do przejrzenia.
*Prawdę mówiąc, dalej nie jest to dla mnie łatwe, bo najzwyczajniej w świecie nie mam zbyt wielu okazji, by mówić o liczebnikach, a ćwiczenie samych liczebników po prostu mnie nudzi…