Naukę zaczęłam od spotkania z Billym. Kończę lekcję o descriptive verbs (https://www.youtube.com/watch?v=l-CpnhbA0LI0) i zaczynam tę o „pozwalaniu” (nr 58, https://www.youtube.com/watch?v=irHmwb9eZwM). Co do zasady japońską konstrukcję na pozwalanie też można przetłumaczyć jako: „Czy będzie ok, nawet jeśli zrobię to i to” (oczywiście, byłoby to dość kanciaste tłumaczenie). Czyli ja nie muszę się specjalnie zastanawiać nad koreańskim sposobem wyrażania zgody czy pytania o zgodę, bo już go znam. Fajnie też, że słówko 괜찮다 Billy wprowadził już wcześniej, bo to jednak trudne słówko (u mnie w Anki regularnie lądowało na początku listy). Łatwiej ćwiczyć nową konstrukcję, gdy się je już zna. Na liście mam już 6 słówek, więc ostatnie 4 miejsca przeznaczę na vlog. Przyznam się, że przy słówku 기대돼요* się poddałam. Nie potrafię na szybko znaleźć wyjaśnienia, skąd akurat taka forma ani z jaką partykułą łączy się ten czasownik. Trudno. Lepiej idzie mi z 게, czyli z tworzeniem przysłówków (zajrzałam na te strony: https://www.koreantopik.com/2019/03/l1g62-grammar-turn-adjectives-into.html oraz https://www.basickorean.com/2021/07/learn-korean-korean-grammar-105.html). Zasada wydaje się prosta, choć w przyszłości (może z Billym na lekcji 82.?) muszę się dowiedzieć więcej, bo przecież zdążyłam już zauważyć, że niektóre przysłówki kończą się na 이, a niektóre na 히.
We vlogu padło wcześniej słówko 준비, czyli przygotowania. Po japońsku to junbi („dźiunbi”). W te wakacje rozmawiałam ze swoją dawną nauczycielką japońskiego, Japonką. Ona powiedziała, że gdy słyszy koreański, to on brzmi, jakby mówiło dziecko. Czasami odnoszę dokładnie to samo wrażenie! Ciekawe, co o japońskim myślą Koreańczycy. Na wspomnianym wcześniej spotkaniu z Mariuszem Szczygłem usłyszałam, że każdy naród słyszy po swojemu i że Czesi utrzymują, że czeski jest twardy, a polski miękki, jakby dziecko sepleniło. To chyba podobny przypadek.
Materiały przygotowywałam dziś 40 minut.
PS Gdy wieczorem robiłam Anki, olśniło mnie, że 기대돼요 to nie jest forma od 기대하다, tylko od 기대되다! To jednak prawda, że gdy damy naszemu mózgowi odpocząć, on sam poukłada sobie różne informacje. Niestety, co do partykuły dalej nie mam pewności.
*Chodzi tu o tworzenie strony biernej. Cóż, AI na pewno by mi to wtedy wyjaśniła. Szkoda, że tak późno się do niej przekonałam.
