Wiedziałam, że tak będzie. Obudziłam się chora. Chciałam wsiąść w pociąg i wracać do domu, ale mąż mnie przekonał, że chorować mogę wszędzie, więc zgodnie z planem pojechaliśmy razem na Słowację (szczęśliwie dla nas wykręcając się od ostatniej zaplanowanej wizyty u cioci, przemiłej, ale która właśnie przechodziła jelitówkę). Gdy przekazałam kierownicę mężowi, chwyciłam za komórkę i zaczęłam robić Anki (10 nowych słów, 102 powtórki), co w sumie zajęło mi 50 minut. Pięknie było widać gwiazdy, gdy jechaliśmy w ciemnościach. Wprost przed nami był Orion w całej okazałości. Pomyślałam sobie, że teraz jest jakby na odwrót, to już nie어렵다 kojarzy mi się z Orionem (już nie muszę myśleć o Orionie, bo po prostu pamiętam to słowo), a Orion z 어렵다i tym, jak się zaczynałam uczyć koreańskiego!
