Kończę lekcję 78. (https://www.youtube.com/watch?v=cwCQ6tsaVYs), wykonuję ćwiczenia, w słuchuję się w wymowę, kilka razy powtarzam. Potem zaczynam lekcję 79. (https://www.youtube.com/watch?v=_0CzC8G4M3U) o „formal speech”. Nie wydaje się to skomplikowane, ale – właśnie – słowo „wydaje się” jest tu kluczowe. Gdy przychodzi połączyć „formal speech” z 시다 lub 게시다, czuję, jak mój mózg naprawdę zaczyna pracować, by połączyć jedno z drugim. Niby to łatwe, ale zautomatyzowanie na pewno chwilę potrwa. Dziś wypisuję sobie 11 słówek (wciąż mam zaległości), ale część z nich to gramatyka związana z „formal speech”. Tak, wiem, wpływa to na moje statystyki „słówek, które umiem”, ale trudno. Teoretycznie, ale tylko teoretycznie, mogłam upchnąć wszystko, co dotyczy „formal speech” na jednej fiszce, ale wtedy miałabym na niej tyle informacji, że jeden rzut oka na nią i nie chciałoby mi się z nią nic robić. Mogłam też, oczywiście, nie robić fiszki z gramatyką albo zrobić sobie osobną talię z gramatyką, ale podejrzewam, że wyczerpana powtarzaniem zwykłej talii (plus talii z niemieckim i japońskim), do tej z gramatyką bym nigdy nie zajrzała.
Z Anki (131 powtórek, 11 nowych sówek) spędzam dzisiaj półtorej godziny.
