Skończyłam historyjkę o pokoju (https://www.youtube.com/watch?v=C5hYaTufw9M&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=12), a że na swojej liście miałam tylko 5 słów, resztę wypełniłam łatwymi do zapamiętania słowami. Słówka miałam spisane, ale nieopracowane. Całość zajęła mi 45 minut.
Z Anki (141 powtórek, 10 nowych słów) pracowałam 42 minuty.
*Dziś słówko 닫히다 („być zamkniętym”). „Zamykać” to 닫다. Pojawiło się 달리다 („wisieć”, „być zawieszonym”). „Wieszać” to 달다. A to tylko kilka przykładów. Tak czy inaczej – warto się uczyć tych czasowników parami.
