Dokończyłam historyjkę o jesieni i przeszłam do kolejnej, o pokoju (https://www.youtube.com/watch?v=C5hYaTufw9M&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=12). Widać, że autorzy zaznajamiają nas tutaj z "formą na 요" + 있다, czyli że coś leży, jest wisi itp. Oczywiście z odpowiednimi czasownikami. Ja już się z tą formą spotkałam wcześniej, więc nie jest to dla mnie zaskoczenie. Fajnie, że można to przećwiczyć, opisując własny pokój. Opracowanie słówek zajęło mi godzinę.
Nauka z Anki (147 powtórek, 10 nowych słów) – 57 minut.
*Zwróćcie uwagę na słowo 옷장 („szafa na ubrania”). Dokładnie tak samo zbudowane jest słowo 책장 („regał na książki”).
*Pewnie już załapaliście, że ogólna zasada jest taka, że czasowniki zbudowane jak 열다 (otwierać) oznaczają, że coś się robi, a jak 열리다 (być otwartym), że coś się dzieje, ale… Niestety są wyjątki, więc uważajcie. I żeby nie szukać daleko, spójrzcie na dzisiejsze słówko 붙다, które oznacza „być przyklejonym, być przyczepionym”. „Przyklejać” to 붙이다.
*러그 („dywanik”) kojarzy mi się z „rogiem” i wyobrażam sobie „dywanik w rogu pokoju”.
