Dalej jestem na lekcji nr 94 (https://www.youtube.com/watch?v=vR2syVVOYDU). Miałam taką nadzieję, że w tym miesiącu nauki skończę kurs Blly’ego. Z jednej strony czuję przesyt (nie że kurs jest zły, bo przecież dzięki niemu dużo się nauczyłam, po prostu spędziłam z nim już dużo czasu), z drugiej – nie lubię zostawiać niedomkniętych tematów. Dlatego chciałabym przejść przez wszystkie lekcje, a potem już tylko wracać do dialogów. Niestety, ostatnie odcinki zawierają dużo gramatyki i jeszcze więcej słówek, więc – cóż – nie ma szans, na pewno nie skończę w tym miesiącu. Dziś poznałam formę 는 동안. Samo 동안 już spotkałam, wiem, jak tworzyć 는 z czasownikiem, więc nie czuję się jakoś zaskoczona, ale słówka dziwnie mnie przytłaczają. Z Billym spędziłam dziś prawie godzinę.
Od dwóch dni nie robiłam sobie porządnej powtórki ani porządnie się nie uczyłam, co przekładało się na to, że dużo słówek wracało mi na początek listy. Dziś postanowiłam bardziej się skupić. Efekt? 140 minut z Anki (138 powtórek, 10 nowych słów), oczywiście na raty. I nawet miło było przejść przez fiszki z większą uwagą.
*양치 („mycie zębów”) kojarzy mi się z „Jangcy” i sobie wyobrażam, jak myję zęby nad ogromną rzeką Jangcy.
*오른 („prawy”) kojarzy mi się fonetycznie z „uryną”… 왼 („lewy”) zaś kojarzy mi się z angielskim „when” („Kiedy pójdziesz w lewo?”).
*방해 („przeszkadzanie”) kojarzy mi się z „pangę” (biernik od „panga” – „Nie przeszkadzaj mi, gdy jem pangę!”).
