Budzę się po 3:00 i nie mogę zasnąć. Z nudów w myślach sprawdzam, ile słówek pamiętam z wczorajszych 10. Wychodzi mi, że 7. Jestem zadowolona, ale mimo to nie zasypiam!
Kończę dziś lekcję o rodzinie i zaczynam tę o „tu” i „tam” (https://www.youtube.com/watch?v=WQZAZv_rkpw). Na szczęście to będzie łatwa lekcja, bo zamysł jest podobny do „ten” i „tamten”. A w ogóle to po japońsku jest podobnie.
Podczas wieczornych powtórek sprawdzam znaki dla niektórych słówek, które trudno mi zapamiętać albo które mnie po prostu ciekawią. I tak dowiaduję się, że deser 후식 to 後食 (dosłownie „po jedzeniu”), jedzenie 음식to 飮食, a napój 음료 - 飮料. 食 czyta się po japońsku shoku, więc łatwo mi pokojarzyć, że 식 związane z jedzeniem, to japońskie shoku. Inaczej, ale podobnie. 음료 - 飮料 czytałoby się po japońsku (dokładnie te same znaki!) inryō itd. Wiem, że dla niewtajemniczonych wygląda to jeszcze gorzej, ale dla mnie wręcz odwrotne. W końcu mam jasność. Dlatego to tak ważne, by każdy sam w swojej głowie znalazł coś, o co można zaczepić nowe słówka. W moim przypadku bywa to japoński (może łatwiej będzie mi teraz odpowiadać na pytanie: „Czy japoński się przydaje?” - „Owszem, do nauki koreańskiego!”; czy ktoś czuje się przekonany?). Oczywiście, japoński to nie wszystko, wizualizacjo-asocjacje też się dobrze sprawdzają. 쓰레기, czyli śmieci, kojarzą mi się z syrenkami na zaśmieconej plaży. Nawet je sobie narysowałam. Że brzydko? Trudno, nie o piękno tu chodzi (poza tym śmieci nie są piękne!).