Najpierw spędziłam godzinę z historyjką o koncercie (https://www.youtube.com/watch?v=to_g372Mw48&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=18), która po łatwym i przyjemnym początku zrobiła się bardziej skomplikowana. A potem, z tej złości, że wczoraj prawie nic nie rozumiałam, włączyłam ten podcast o okularach (https://www.youtube.com/watch?v=xHOsDSoE20g). Praca z nim nie była łatwa. Po pierwsze dlatego, że to chyba jednak nie jest poziom „beginner”, a po drugie dlatego, że transkrypcja generuje się automatycznie i nie można jej kopiować 1:1. Słówka były dość „abstrakcyjne”, typu „pęknięcie cienkie jak nitka”. Z drugiej strony, jak to teraz opisuję, to sobie myślę, że na moich okularach (sama noszę okulary i dlatego wybrałam ten podcast) też zrobiło się „pęknięcie cienkie jak nitka” i muszę w końcu wybrać się do optyka po nowe szkła. Zatem może ten podcast nie był tak do końca bez sensu. Ale jakoś mnie zmęczył i choć nie opracowałam go do końca (a pracowałam z nim 55 minut), prędko do niego nie wrócę. Nie zamierzam też (póki co) zaglądać do innych podcastów z tej serii.
Po południu zaliczyłam krótki spacer i po raz pierwszy od dłuższego czasu mówiłam do siebie po koreańsku. Pomyślałam nawet, że wieczorem spiszę to, co do siebie mówiłam, ale wieczorem robiłam co innego.
Anki (169 powtórek, 10 nowych słów) zajęło mi dziś 85 minut.
*Dziś chciałabym zwrócić Waszą uwagę na cząstkę 예, która pojawiła się w słowie 예매 („kupować z wyprzedzeniem”). Oczywiście, nie mówię tu o każdej możliwej cząstce, 예, ale o tej, którą można zapisać znakiem 豫, oznaczającym „wcześniej”, „z wyprzedzeniem”, „uprzednio” (Japończycy używają formy uproszczonej - 予). Ten znak jest używany, by opisać coś, co się robi z wyprzedzeniem, czyli np. 예매. Mamy go też w słowie 예약 („rezerwacja”) czy 예측 („przewidywanie”).
