Dziś dalej lekcja nr 86 (https://www.youtube.com/watch?v=F922EUtJAc0), dokładnie godzina i 10 minut z tą lekcją. Poprosiłam chat GPT, żeby ułożył mi zdania ze słowami, które sprawiają mi kłopot, i z nowymi słówkami z tej lekcji. Wśród nich był m.in. „program”, „pranie” i „anioł”. Chat zaproponował mi zdanie: „Widziałem program, w którym anioł robił pranie i śpiewał”. Cóż, nie skorzystałam. Zdanie śmieszne, ale ja nie bywam lepsza. Podczas nauki z Anki (108 powtórek, 10 nowych słów) natknęłam się na wymyślony przez siebie przykład „Zeszłej nocy zmarła nasza owca”. Przypomniałam sobie, dlaczego go wymyśliłam, ale i tak chciało mi się z siebie śmiać. Z Anki spędziłam 95 minut.
A wcześniej byłam na spacerze i trochę do siebie mówiłam.
Kolejny miesiąc za mną, więc czas na podsumowanie.
1) Muszę więcej słuchać. Zdania coraz dłuższe, coraz szybsze, dźwięki się zmieniają i wychodzi na to, że ja słuchanie niejako „przespałam”. Po prostu nie dotarło do mnie, jak bardzo w koreańskim zmienia się wymowa w zależności od tego, jakie słowa ze sobą sąsiadują.
2) Zaczęłam poprawiać Anki, by urozmaicić przykłady i trochę je „utrudnić”. Mogę już tworzyć bardziej skomplikowane zdania i te najprostsze nie są mi potrzebne. Do tego zdania w Anki to dobre miejsce, by w różnych miejscach poukrywać słówka, które nie chcą po dobroci wejść mi do głowy. W ten sposób zwiększam częstotliwość powtórek.
3) Wydaje mi się, że przejście na AI to swego rodzaju „game changer”. Ogromna oszczędność czasu, natychmiastowy dostęp do wiedzy. Podoba mi się, choć pewien wyrzut sumienia, że to nieetyczne, mocno się w mojej głowie zadomowił.
