Pomyślałam, że uczę się koreańskiego już ponad pół roku, a wciąż jeszcze nie wiem, jak po koreańsku jest tofu! I tak oto tofu zostało moim pierwszym słówkiem na dzisiejszej liście. Kolejne słówka wzięłam z historyjki o urodzinach (https://www.youtube.com/watch?v=viI9E3L_IOc&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=20) i kolejnej, o randce wśród kwitnących wiśni (https://www.youtube.com/watch?v=Dv4c2ejLkxs&list=PLr7BTDhDckaLgIQh4yEjdrSAxNmRuADeX&index=20). Fajnie, że trafiłam na tę historię, bo właśnie jest wiosna i wiele z tych słówek mi się przyda, choćby słowo „kwitnąć”. Myślę, że będę miała o czym mówić do siebie podczas swoich spacerów. Przygotowanie 11 słówek (jedno wylądowało na liście na jutro) zajęło mi godzinę.
Z Anki (aż 183 powtórki, 10 nowych słów) pracowałam75 minut. Nie tak dużo, biorąc pod uwagę liczbę powtórek, ale starannie powtórzyłam jakieś 2/3. Resztę zrobiłam na zasadzie „wiem – nie wiem”. No i nowe słówka nie były najtrudniejsze, bo 커다란 pochodzi od 크다, 두부 brzmi podobnie do tofu (którym jest), 풍선 to „wariacja” japońskiego fūsen (a 풍 to ten sam znak, który występuje w 풍경, czyli 風, bo balon to 風船, a widok to 風景, sam znak zaś oznacza „wiatr”), 대표적 to koreański odpowiednik japońskiego daihyōteki, może na pierwszy „rzut uchem” niepodobny, ale takie zmiany dźwięków już dawno zidentyfikowałam, kolejne słówka to kombinacje z 꽃, a 곳곳 to podwojone 곳. Tu też dostrzegam podobieństwo do japońskiego, gdzie również podwaja się różne słówka, w tym przypadku po japońsku mamy tokorodokoro (dźwięk inny, ale zasada ta sama). Do czego zmierzam? Po pierwsze do tego, że czas, który poświęcamy na naukę, zależy również od tego, czy nowe słówka są podobne do czegoś, co już było lub co nam się kojarzy. A po drugie, chcę zaznaczyć, że wiem, że 곳곳 czy 봄꽃 to nie są do końca "nowe" słówka i że moje 1900 fiszek wcale nie oznacza, że znam 1900 słów (poza tym mam też w tej samej puli fiszki z gramatyką), i że gdy licznik wskaże 2000, nie będzie to oznaczać, że osiągnęłam poziom B1. To tak gwoli ścisłości, bo nie przywiązuję wagi do tego, na jakim poziomie dokładnie jestem. Widzę, że robię postępy, i to się dla mnie liczy.
