Dziś Wigilia. Rano piekłam cynamonki. I – o ile dobrze pamiętam – wypisałam sobie słówka na dzisiaj, między innymi z tego filmu https://www.youtube.com/watch?v=rpsMPAOllzY, który jest naprawdę „super beginner”, z tym że zawiera słówka niekoniecznie „pierwszej potrzeby” (np. statek kosmiczny, który mnie akurat łatwo powiązać z japońskim odpowiednikiem). Potem się tych słówek uczyłam, ale naukę kończyłam w samochodzie, gdy jechaliśmy na Wigilię do mojego taty.
Mój mąż chyba nie ucieszył się z prezentu, który mu sprawiłam. Gdy po Wigilii poszliśmy się przejść po mieście, myśląc, że to prezent od mojego taty, stwierdził, że tata to chyba nie wie, że wszystko jest w internecie. A gdy się przyznałam, że to ode mnie, westchnął, że mogłam pomyśleć.
Co mu dałam? Dwie książeczki dla dzieci po koreańsku i angielsku oraz książkę z koreańskimi dialogami, niestety bez plików audio.
Nie zamierzam z nich korzystać, bo – jak wspominałam – zamierzam korzystać tylko z bezpłatnych materiałów, a te książki bynajmniej bezpłatne nie były, ale może kiedyś napiszę o nich coś więcej.
A jeśli znajdziecie kiedyś w internecie sprzedawane po taniości książki po koreańsku, to pewnie będzie sprzedawał je mój mąż.
Anki (10 nowych słów, 103 powtórki) to dziś ekspresowe 44 minuty. Podejrzewam, że cały ten świąteczny czas taki będzie. Będzie bardziej po to, by podtrzymać materiał w pamięci, niż by go dobrze przemyśleć.
*Zwróćcie uwagę na słowo 잠옷 („piżama”). To 잠 + 옷, czyli „spanie” + „ubranie”, czyli „ubranie do spania”. Od razu łatwiej zapamiętać, prawda?
